کودکان | مدل جدید ، مد روز - Part 8

http://www.pix2fun.net/wp-content/uploads/egardesh-21.gif

بستن

تبلیغات


..................................................................

بچه باهوش می خواهید؟ راهش این است!

میهن استار: آیا هوش ارثی است یا تحت تأثیر محیط پرورش می یابد؟ با آنکه بخشی از آن قطعاً به ژنتیک مربوط می شود، ولی تحقیقات علمی نشان داده اند که بعضی روش ها موجب افزایش یادگیری و رشد ذهنی در کودکان می شوند.

ثابت شده است که استراتژی های زیر نیروی مغز کودک را افزایش می دهند:

 

بچه باهوش می خواهید؟ راهش این است!

1. بازی های فکری

شطرنج، جدول متقاطع، رمز نوشته ها و چیستان ها همه مغز را پرورش می دهند و مانند ژیمناستیک ذهنی هستند. بازی هایی مانند سودوکو هم سرگرم کننده اند و هم قدرت تفکر استراتژیک، حل مسئله و تصمیم گیری های پیچیده را ارتقا می دهند. پازل های دشوار برای فرزندتان طراحی کنید و به او کمک کنید که مسائل سخت را حل کند.

۲٫ آموزش موسیقی

دروس موسیقی هم برای او جالبند و هم یادگیری را بهبود می دهند. طبق پژوهشی از سوی محققین دانشگاه تورنتو، دروس مداوم موسیقی برای آی کیو و عملکرد آکادمیک بچه ها مفید است و هرچه او در کودکی سال های بیشتری را به یادگیری موسیقی گذراند، تأثیر آن بیشتر است. کسانی که در کودکی آموزش موسیقی می بینند در مدرسه نمرات بهتری می آورند و در بزرگسالی آی کیوی بالاتری خواهند داشت.

۳٫ شیر مادر

شیر مادر غذای اصلی مغز کودک است. مطالعات مختلف نشان داده اند که شیردهی اثرات مثبت متعددی برای نوزادان دارند. از عفونت های خطرناک جلوگیری می کند و تغذیه اساسی و اصلی برای او فراهم می کند. پژوهشگران دانمارکی ثابت کرده اند که شیر مادر بچه ها را سالم تر و باهوش تر می کند. شیردهی مادر به نوزاد مزایای بلندمدت دارد.

۴٫ اهمیت دادن به ورزش

مطالعات پژوهشگران دانشگاه ایلینویز نشان دهنده رابطه محکمی بین نمرات ورزش و موفقیت علمی و آکادمیک بین دانش آموزان مقطع ابتدائی هستند. حضور یافتن در ورزش های مرتب موجب تقویت اعتماد به نفس، کار تیمی و رهبری می شود. این مطالعه ثابت کرد که ۸۱ درصد از مدیران خانم وقتی دانش آموز بودند ورزش های تیمی انجام می دادند. پس بجای آنکه بعد از شام جلوی تلویزیون دراز بکشید، پیاده روی کنید. فرزندان خود را تشویق به ورزش مداوم و فعالیت های تیمی کنید.

۵٫ بازی های ویدئویی

بازی های ویدئویی نزد والدین زیاد محبوب نیستند. چون عموماً خشن هستند و موجب انزوا و بی فکری بچه می شوند. ولی باید اعتراف کرد که بعضی از بازی های ویدئویی هستند که تفکر استراتژیک و مهارت های برنامه ریزی را ارتقا می دهند و بعضی دیگر مهارت های حرکتی و حافظه را در میان کودکان رشد می دهند. پژوهشی که در دانشگاه روچستر انجام شد نشان داد که شرکت کنندگانی که بازی های ویدئویی انجام می دهند مهارت های دیداری آنها بهتر و سریعتر از شرکت کنندگانی بود که بازی های ویدئویی انجام نمی دهند.

۶٫ حذف فست فود

حذف شکر و قند، چربی ها، روغن های ترانس و فست فودها از رژیم غذایی فرزندتان و جایگزینی آنها با مواد غذایی بهتر و غنی تر برای رشد جسمی، حرکتی و ذهنی اولیه فرزندتان بسیار خوب است، به خصوص در دو سال اولیه زندگی. برای مثال، بچه ها برای رشد بافت مغزی سالم به آهن نیاز دارند و بچه هایی که کمبود آهن دارند، تکانه های عصبی کندتری دارند. بچه هایی که تغذیه ضعیفی دارند در مبارزه با عفونت ها مشکلات بیشتری دارند و این باعث می شود که در مدرسه ضعیف باشند و از همکلاسی هایشان عقب بیفتند. به چیزی که فرزندانتان می خورند دقت کنید.

۷٫ تقویت کنجکاوی

کارشناسان می گویند والدینی که کنجکاوی نشان می دهند و فرزندان خود را به بررسی ایده های جدید و یادگیری و جستجوی چیزهای تازه تشویق می کنند، آینده بهتری برای آنها رقم می زنند. جستجوی دانش و علم بسیار مهم است. از آنها سوال بپرسید و سرگرمی ها و علایق آنها را حمایت کنید، به آنها مهارت های جدیدی بیاموزید و گاهی آنها را به سفرهای علمی ببرید تا کنجکاوی ذهنی آنها تقویت شود.

۸٫ مطالعه

این روش که امتحان خود را پس داده است قطعاً در پرورش هوش فرزندتان تأثیر دارد و روشی کم هزینه برای بهبود یادگیری و رشد ادراکی همه کودکان است. از سن کم شروع به کتاب خواندن برای بچه نمایید. او را در کتابخانه ای ثبت نام کنید و همیشه در خانه کتاب های زیادی داشته باشید.

۹٫ آموزش اعتماد به نفس

به خصوص در نوجوانی بچه ها درگیر تفکر منفی می شود و این تفکر منفی پتانسیل آنها را محدود می کند. روانشناسان کودک والدین را تشویق می کنند که بچه های خود تشویق به خوش بینی و تفکر مثبت کنند. شرکت کردن در ورزش های تیمی و فعالیت های اجتماعی دیگر به ایجاد اعتماد به نفس در بچه در دوران سخت “نوجوانی و بلوغ” کمک می کند.

۱۰٫ خوردن صبحانه

یک گروه تحقیقاتی در دهه هفتاد ثابت کردند که خوردن صبحانه حافظه، دقت و یادگیری را تقویت می کند. بچه هایی که صبحانه نمی خورند، زودتر خسته می شوند و دیرتر از آنهایی که صبحانه خوبی می خورند، واکنش نشان می دهند. با مشغله امروزی نمی توان هر روز نشست و صبحانه کاملی خورد. ولی یک لیوان شیر و یک لقمه غذای حاضری باعث می شود که بچه تا ظهر که ناهار بخورد، دقت و تمرکز بیشتری در مدرسه داشته باشد.

منبع: سلامت نیوز

The post بچه باهوش می خواهید؟ راهش این است! appeared first on .

 

==>> مشاهده بچه باهوش می خواهید؟ راهش این است! . . .

 

برچسب ها :

پیشگیری از آلرژی فصلی در کودکان

میهن استار:تازه وارد پارک شده‌اید تا از هوای بهاری که کلی منتظرش بودید، لذت ببرید. تدارکات لازم را هم برای گذران یک بعدازظهر خاطره‌انگیز در دل طبیعت با خودتان همراه کرده‌اید. «ههههپچه» صدای عطسه فرزندتان است. بعد از عافیت گفتن،‌ چشم می‌گردانید که یک محل مناسب برای نشستن پیدا کنید که عطسه دوم فرزندتان رشته افکارتان را قطع می‌کند. تا به خودتان بیایید او چند عطسه پشت سر هم می‌کند.

پیشگیری از آلرژی فصلی در کودکان


نگران نباشید این جزو اولین علائم آلرژی است؛ بیماریی که موجب واکنش سیستم ایمنی در برابر ورود ماده‌ای به بدن می‌شود. در این مواقع با خودتان فکر می‌کنید از کجا سروکله این علائم پیدا می‌شود و از چه راه‌هایی می‌توانید به کوچولوی‌تان کمک کنید تا زودتر علائم را پشت‌سر بگذارد. دکتر دل‌آرا بابایی، متخصص کودکان و فلوی فوق‌تخصصی آلرژی و ایمونولوژی به این ابهامات پاسخ می‌دهد.

آلرژی به فصل چه ربطی دارد؟

حساسیت فصلی به طور کلی در فصل بهار شایع‌تر است اما فصل ابتلا به این بیماری برای افراد مختلف، متفاوت است. در واقع، نوع حساسیت تعیین می‌کند که زمان بروز این بیماری، چه فصلی باشد. برای مثال از آنجا که درختان در اوایل بهار گرده‌افشانی می‌کنند، پس کودکانی که به گرده درختان حساسیت دارند، بیشترین علائم‌شان را در اوایل بهار نشان خواهند داد. البته همان‌طور که گفته شد بسته به منطقه جغرافیایی و طبیعت ناحیه‌ای که کودک در آن  زندگی می‌کند، ممکن است گرده‌افشانی در فصول مختلف و به مدت متفاوتی انجام شود.

دنبال چه علائمی باید باشید؟

شایع‌ترین علائم تنفسی در حساسیت‌ها شامل دو دسته است؛ علائم التهاب بینی (رینیت آلرژیک) و علائم تنفسی تحتانی. در علائم مربوط به التهاب بینی معمولا از آنتی‌هیستامین‌ها یا اسپرهای بینی استفاده می‌شود. بسته به نوع حساسیت ممکن است پزشک فوق‌تخصص واکسن‌ آلرژی هم تجویز کند. درمورد آلرژی‌های تنفسی تحتانی هم اگر نوع حساسیت به شکل دقیق مشخص شده باشد با شروع فصل اقدامات پیشگیرانه انجام می‌شود و درنهایت اگر تشدید علائم مشاهده شد داروها باید تغییر کند.

چه چیزهایی آلرژن هستند؟

حیوانات

آلرژی به حیوانات معمولا فصلی نیست و حساسیت به مو یا مدفوع آنهاست. این علائم در طول سال وجود دارد و پایدار است. هرچند ممکن است کودک هم به حیوان آلرژی داشته باشد و هم به گیاهان و در این صورت در بهار هم دچار مشکل شود.

مواد غذایی

کودکانی هستند که به یکسری مواد غذایی آلرژی دارند و در فصول خاصی دچار تشدید علائم می‌شوند که می‌تواند بهار باشد. علت این امر آن است که برخی از موادغذایی با برخی گرده‌های گیاهان آلرژن مشترک دارند. به عنوان مثال درختی مانند غان با میوه‌هایی مثل سیب، هویج، گلابی، هلو و سیب‌زمینی و درختی مثل RAGWEED  با میوه‌هایی مثل خربزه و طالبی آلرژن مشترک دارد، بنابراین کودکانی که به این مواد غذایی آلرژی دارند در فصل گرده‌افشانی این گیاهان دچار تشدید علائم می‌شوند که بیشتر این علائم در دهان و به‌صورت خارش و گز گز، حالت تهوع و استفراغ است اما ممکن است بیمار به آن توجه نکند.

گیاهان

مواد آلرژی‌زا می‌توانند گرده گیاهان باشند که این گیاهان شامل ۳ دسته کلی هستند: درختان، علف‌ها و چمن‌ها. باید بدانید برعکس آنچه بیشتر مردم فکر می‌کنند، عامل تشدید حساسیت‌های فصلی، گرده گل‌ها نیست! بلکه گرده درختان یا علف‌هاست. گرده گل‌ها، درشت‌تر از گرده درختان است و معمولا توسط حشرات منتقل می‌شود که ایجاد آلرژی نمی‌کند، در حالی‌که گرده درختان، چمن‌ها و علف‌های هرز توسط باد منتقل می‌شود و عامل اصلی تشدید حساسیت در فصل‌های خاص است. هر کدام از اینها در یک منطقه جغرافیایی خاص در فصل خاصی گرده‌افشانی می‌کند. به‌عنوان مثال برخی علف‌ها ۹ ماه از سال گرده‌افشانی می‌کند، بنابراین افرادی که به این نوع از گیاهان حساسیت دارند می‌توانند تمام سال علائم را داشته باشند.

داروهای متدوال در زمان حساسیت

  اسپری بینی

اسپرهای بینی برای رفع علائم رینیت آلرژیک یا التهاب مخاط بینی و همچنین کنترل آسم مصرف می‌شود.

این اسپری‌ها اثر فوری ندارند و باید به‌طور منظم مصرف شوند. برای التهاب بینی درمان با اسپری بینی باید ۲ تا ۳ هفته پیش از شروع فصل حساسیت شروع شود. کودکان مبتلا به آسم هم باید دائم این اسپری را استفاده کنند تا از حمله‌های آسمی جلوگیری شود. یکی از عوارض جانبی این دارو تحریکات دهان و گلوست که با شستن کامل دهان با آب بعد از هر بار استنشاق می‌توان این ناراحتی را به حداقل رساند. وقتی مواد آلرژی‌زا مانند پولن گیاهان به داخل بینی برود، بعد از مستقر شدن در بینی موادی مانند مدیاتور آزاد کرده و واکنش‌های آلرژیک ایجاد می‌کند و ماده آلرژی‌زای اصلی که هیستامین است ترشح می‌شود و واکنش‌هایی مانند عطسه و خارش، آبریزش  و گرفتگی بینی حاصل عملکرد هیستامین است، بنابراین کار اصلی که کلرور سدیم انجام می‌دهد این است که نشست این مواد آلرژی‌زا را در بینی کاهش می‌دهد.

سالبوتامول

داروهایی که برای مشکلات تنفسی تحتانی استفاده می‌شود اسپری‌های استنشاقی هستند که معروف‌ترین آن سالبوتامول است که در زمان حمله استفاده می‌شود. سالبوتامول جزو داروهای گشادکننده مجاری هوایی است. سالبوتامول با شل کردن عضلات جدار مجاری هوایی و درنتیجه باز کردن آنها باعث تسهیل تنفس می‌شود. هرچند سالبوتامول راه‌های هوایی را باز می‌کند اما آنها را باز نگه نمی‌دارد. سالبوتامول به شکل اسپری، شربت، محلول استنشاقی، قرص و تزریق در بازار یافت می‌شود. این دارو دارویی نیست که بتوان به صورت دائم استفاده کرد. در آسم آلرژیک هم به صورت کوتاه مدت در حد چند روز توصیه می‌شود که کودک استفاده کند. نوع استفاده از این دارو باید توسط پزشک به پدر و مادر یا کودک آموزش داده شود. مثلا اسپری نباید مستقیم داخل دهان استفاده شود و حتما باید با محفظه استفاده شود. بین زدن اسپری‌ها باید حتما تنفس انجام شود و بعد از ۰۳ ثانیه دوباره اسپری استفاده شود.

کورتن استنشاقی ترکیبی

برخی از اسپری‌ها ترکیبی از کورتن و گشاده‌کننده راه‌های تنفسی هستند، بنابراین نمی‌توان یک کد خاص  و ژنریک برایش درنظر گرفت. کار کورتن‌های ترکیبی این است که راه‌های تنفسی را باز نگه می‌دارند.

 آنتی‌هیستامین‌ها

این دارو را نباید در طولانی‌مدت و بدون تجویز پزشک استفاده کرد. در حال حاضر تنوع خانواده آنتی‌هیستامین زیاد است اما هر کدام برای موارد خاصی استفاده می‌شود. برای مثال سیتریزین برای برخی علائم کارایی ندارد یا در بیشتر مواقع گرفتگی بینی با آنتی‌هیستامین بهبود پیدا نمی‌کند.

درمان چگونه انجام می‌شود؟

کودکانی که دچار تشدید علائم در فصل بهار می‌شوند باید اقدامات درمانی پیشگیرانه از قبل از شروع فصل آغاز ‌شود. در طول فصل هم از داروهای درمانی استفاده می‌شود، این داروها می‌تواند شربت یا قرص آنتی‌هیستامین یا کورتن‌های استنشاقی باشد که در داخل بینی استفاده می‌شود. بسته به شدت علائم بیمار پزشک یا فوق‌تخصص تصمیم می‌گیرد کدام‌یک از این داروها  را برای بیمار استفاده کند. این احتمال هم وجود دارد که ترکیبی از این داروها استفاده شود.

چه موقع واکسن بزنید؟

اگر پزشک فوق‌تخصص تشخیص دهد که علائم بیمار به گیاه خاصی مربوط است و در بهار این علائم تشدید می‌شود می‌توان برایش واکسن آلرژی تجویز کرد. واکسن آلرژی کمک می‌کند تا بعد از یک تا ۳ سال که واکسن را استفاده می‌کنند بعد از مدتی که واکسن اثر کرد دچار تشدید علائم در آن فصل خاص نشود و نیاز به دارو در آنها کاهش یافته یا کلا از بین برود.

والدین چه کار کنند؟

توصیه‌ای که می‌توان به والدین  این کودکان کرد، این است که زیاد از منزل خارج نشوند و اگر از منزل خارج می‌شوند ماسک داشته باشند و زمانی که به خانه مراجعت کردند بینی‌شان را شست‌وشو دهند تا پولن‌ها در داخل بینی ثابت نشود، حتی می‌توانند دوش بگیرند تا این پولن‌ها از روی پوست و سر و صورت و موهایشان شسته شود. بهترین کار این است که کودکان برای بازی در فضاهای باز مانند پارک‌ها قرار نگیرند و در ساعات اوج گرده‌افشانی گیاهان که اوایل صبح ساعت ۶ تا ۹ و بعدازظهر حدود ۴ تا  ۶ است در و پنجره‌ها را باز نگه ندارند.

منبع: سلامت نیوز

The post پیشگیری از آلرژی فصلی در کودکان appeared first on .

 

==>> مشاهده پیشگیری از آلرژی فصلی در کودکان . . .

 

برچسب ها :

مضرات خوابیدن روی شکم در کودکان

میهن استار:محققان پیشنهاد می‌کنند: هنگام گرفتن شرح حال از کودکان با شکایات گوارشی، پرسش از نحوه خوابیدن فراموش نشود.

مضرات خوابیدن روی شکم در کودکان

 

بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال(برگشت محتویات معده به مری) به دو صورت فیزیولوژیک و پاتولوژیک دیده می‌شود. ریفلاکس فیزیولوژیک در تمام سنین اتفاق می‌افتد ولی بدون علامت است. این بیماری در کودکان شایع است لذا مطالعه‌ای با هدف بررسی علایم بیماری ریفلاکس معده به مری در کودکان از جمله وضعیت خوابیدن توسط صدیقه امینی رنجبر، دانشیار بیماری های گوارشی کودکان از مرکز تحقیقات مدیریت ارائه خدمات سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمان و همکارش انجام شد.

این مطالعه از نوع مورد – شاهد بود که بر روی ۲۰۰ کودک مبتلا به ازوفاژیت ناشی از ریفلاکس گاستروازوفاژیال (گروه بیمار) و۲۱۰ کودک سالم (گروه شاهد) با طیف سنی چهار ماه تا ۱۵ سال انجام شده است. وسیله جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه‌ای بودکه حاوی سن، جنس، وضعیت کودک در حین خواب، یافته‌های اندوسکپی و پاتولوژی بودکه از طریق مصاحبه حضوری با مادر تکمیل شد. کودکان مبتلا به مشکلات گوارشی با ویدئو اندوسکوپ پنتاکس کودکان، مورد اندوسکپی فوقانی قرار گرفتند.

میانگین سنی گروه بیماران ۵ سال و میانگین سنی گروه شاهد ۵٫۲ سال بود.

یافته‌ها حاکی از آن بود که شایع‌ترین شکایات در کودکان بیمار دل‌درد (۴۶٫۵ درصد)، و استفراغ (۳۴٫۸ درصد) بود. اکثر کودکان مبتلا به ازوفاژیت (۷۳درصد) در حین استراحت به شکم می‌خوابیدندکه در مقایسه با گروه شاهد (۳۷٫۱درصد) اختلاف معنی‌دار بود. وضعیت خوابیدن به‌شکم اختلاف آماری معنی‌داری با سن و جنس نداشت. حساسیت و ویژگی وضعیت به شکم خوابیده در بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال به ترتیب ۷۳ درصد و ۶۲٫۹ درصد بود.

طبق نتایج این پژوهش، به‌نظر می‌رسد که علامت به شکم خوابیدن می‌تواند همانند دل درد و استفراغ (به‌عنوان دو علامت شایع در این مطالعه) در انتخاب کودکان مبتلا به ریفلاکس گاستروازوفاژیال کمک‌کننده باشد، لذا توصیه می‌شود هنگام گرفتن شرح حال از کودکان با شکایات گوارشی پرسش در مورد این شکایت فراموش نشود.

منبع :جام نیوز

The post مضرات خوابیدن روی شکم در کودکان appeared first on .

 

==>> مشاهده مضرات خوابیدن روی شکم در کودکان . . .

 

برچسب ها :

ریشه این همه شیطنت کودکان، کجاست؟

میهن استار:شاید شما هم این موضوع را شنیده باشید که در گذشته های نه چندان دور بسیاری از کودکان به دلیل آنچه بی توجهی، شیطنت و یا بازیگوشی نامیده می شد در دوران دبستان کنار گذاشته می شدند.

ریشه این همه شیطنت کودکان، کجاست؟
والدین و آموزگاران نمی دانستند که با مشورت با یک متخصص می توانند به این بچه ها کمک کنند و آنها را با شرایطی عادی به گروه همسالان خود بازگردانند. آنچه این کودکان را از دیگر همسالان خود متمایز می کرد «اختلال بیش فعالی» خوانده می شود.

بیش فعالی که به اختصار ADHD خوانده می شود نوعی اختلال شایع است که حدود هشت تا ۱۰ درصد کودکان را مبتلا می کند. این بیماری در پسران شایعتر از دختران است که هنوز دلیل اصلی آن مشخص نشده است. ویژگی های اولیه بیش فعالی از سال های اولیه رشد یعنی قبل از ورود به مدرسه شروع می شود.

ریشه این همه شیطنت کجاست؟

بیش فعالی دارای ویژگی های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش بینی می شود. این اختلال سه نوع است؛ در گونه اول که کودک فقط در توجه و تمرکز مشکل دارد.

در نوع دوم فقط پرتحرکی دیده می شود و بالاخره نوع ترکیبی که کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز دارد این اختلال در کودکان دبستانی و در پسرها سه تا پنج برابر شایع تر از دختران است و بیشتر در پسران اول خانواده مشاهده می شود.

معمولا اختلال از سه سالگی به بعد تشخیص داده می شود. کودکان مبتلا در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دست ها و پاهای خود را زیاد حرکت می دهند؛ کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند.

تشخیص بیش فعالی

برخی از والدین با دیدن پرتحرکی فرزندان خود به بیش فعالی آنها مشکوک می شوند اما باید دانست که جنب و جوش زیاد نشانه قانع کننده ای برای این اختلال نیست. ناتوانی در تمرکز و نداشتن صبر در گوش کردن، ناتوانی در توجه به جزئیات، ناتوانی در انجام تکالیف مدرسه و سایر وظایف محوله، بی دقتی و بی نظمی، گم کردن مدام وسایل، بی قراری (معمولا نشستن آرام در یک جا برای این کودکان مشکل است) و ناتوانی در انتظار کشیدن از دیگر علائم این اختلال است.

کودکان بیش فعال احساس خطر نمی کنند و به کارهای خطرناک علاقه نشان می دهندن که گاهی اطرافیان این موضوع را نشانه شجاعت کودک به حساب می آورند در صورتی که این مورد یکی از علائم بیش فعالی به شمار می آید.

تشخیص بیش فعالی با یک آزمون خاص امکانپذیر نیست. مجموعه ای از این علائم باید (حداقل در مدت شش ماه) مورد بررسی قرار بگیرد. کودک این موارد را معمولا قبل از هفت سالگی نشان می دهد. همچنین کودکی که دارای این نشانه هاست با رفتارهایش اطرافیان خود را در محیط های مختلفی مانند مدرسه یا خانه دچار مشکل می کند و حتی با گروه دوستان و همسالان خود نیز به راحتی کنار نمی آید.

در مقابل این دسته از پدر و مادرها، والدینی هستند که نمی خواهند مشکل کودک خود را بپذیرند و معمولا با بهانه آوردن از هشدارهای معلمان و سایر اطرافیان طفره می روند. این افراد از درمان این اختلال واهمه دارند و گمان می کنند داروهایی که توسط پزشک تجویز می شود برای فرزندشان عوارض دارد. این در حالی است که اگ راین کودکان در زمان مناسب درمان نشوند، نمی توانند در امور آموزشی و فعالیت های اجتماعی خود موفق عمل کحنند و ممکن است برای خودو اطرافیانشان مشکل آفرین باشند.

دلایل بیش فعالی

علت به وجود آمدن بیش فعالی احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. احتمالا این کودکان در بخش های مربوط به توجه و تمرکز در مغز دچار نقس جزئی هستند. از عواملی که می توانند در بروز این اختلال موثر باشند سیگار کشیدن و یا مصرف الکل در دوران بار داری توسط مادر است.

حتی استنشاق تحمیلی دود سیگار توسط مادر باردار، باعث اختلال در رفتار کودک می شود. استرس مادر هم با این موضوع ارتباط دارد. تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده باینگر این است که این اختلال معمولا در خویشاوندان نزدیکاین افراد هم وجود دارد.

مسمومیت ناشی از سرب حاصل از دود اتومبیل و آلودگی هوا، غذاهای محتوی مواد افزودنی مثل شیرین کننده های مصنوعی و یا رنگ دهنده های خوراکی، مواد جلوگیری کننده از فاسد شدن غذا که در بعضی از غذاهای آماده وجود دارد، نیز در ایجاد این اختلال سهیم هستند.

در صورت بی توجهی به کودکان بیش فعال و معالجه نشدن آنها احتمال اینکه این افراد در آینده به افسردگی مبتلا شوندو یا در نوجوانی رفتارهای ضد اجتماعی و گاه بزهکارانه داشته باشند زیاد است. بنابراین به والدین توصیه می شود که حتما در دوران کودکی برای معالجه فرزند خود اقدام کنند. این بیماری دردوران مدرسه بیشتر مشکل آفرین می شود زیرا کودک تمرکز کافی برای گوش دادن به درس ندارد و مدام برای بیرون رفتن از کلاس اجازه می خواهد. این بچه ها نمی توانند آرام روی صندلی بنشینند، معمولا پرحرف هستند و مدام سر کلاس با دوستان خود حرف می زنند و این موضوع باعث می شود از لحاظ تحصیلی با مشکل مواجه باشند.

والدین باید به رفتار کودکان خود دقت داشته باشند و تنها در صورتی که مجموعه از این نشانه ها را در مدت طولانی مشاهده کردند با یک متخصص مشورت کنند. در غیر اینصورت نمی توان به هر کودک پرتحرک برچسب بیش فعالی زد.

درمان بیش فعالی

درمان سریع برای ADHD وجود ندارد اما علائم آن قابل شناسایی و کنترل هستند. بهتر است والدین برای کمک کردن به خود و کودکشان در مورد این اختلال اطلاعات بیشتری کسب کنند. همچنین برنامه تربیتی ویژه ای را متناسب با نیازهای فرزند خود طرح ریزی کنند. درست است که کنار آمدن با کودکان بیش فعال کار ساده ای نیست اما والدین باید بدانند که این افراد ذاتا بد نیستند اما بدون مصر ف دارو و رفتار درمانی نمی توانند رفتار خود را کنترل کنند.

در این مورد خانواده، معلم و مدرسه باید با یکدیگر همکاری داشته باشند. والدین باید از تنبیه بدنی کودک خود جدا خودداری کنند و با او با محبت رفتار کنند. دارودرمانی هم در صورت تجویز پزشک کمک بسیاری به این دسته از کودکان می کند.

مطالعات نشان داده است رژیم های غذایی هم می تواند برای کمک به این افراد کارساز باشد. آنها باید از زیاده روی در مصرف شکر و غذاهای حاوی آن مانند کیک، شیرینی، شکلات، بیسکویت و نوشابه های شیرین که تحریک کننده هستند خودداری کنند.

تعدادی از کودکان بیش فعال و کم توجه تا بزرگسالی با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند؛ حتی ممکن است در برخی از بالغین برای نخستین بار تشخیص اختلال بیش فعالی داده شود که البته معمولا سابقه آن از کودکی وجود دارد. این افراد در سنین بالاتر کمتر با مشکل پرتحرکی روبرو هستند و بیشتر احساس بیقراری می کنند.

منبع: سلامت نیوز

The post ریشه این همه شیطنت کودکان، کجاست؟ appeared first on .

 

==>> مشاهده ریشه این همه شیطنت کودکان، کجاست؟ . . .

 

برچسب ها :



هدف کودکان از بدرفتاری هایشان چیست؟

میهن استار:اگر به خاطر درد قفسه سینه نزد پزشکی بروید، انتظار دارید با انجام آزمایشی مشکل را تشخیص و برنامه درمانی مناسب ارائه دهد. چرا که درد قفسه سینه ناشی از عوامل گوناگونی خواهد بود و برای اینکه پزشک به علت دقیق پی ببرد، نیازمند آزمایشات گوناگون است.

 

هدف کودکان از بدرفتاری هایشان چیست؟


اگر سعی کنیم بدون توجه به مشکل بنیادی، نشانه را درمان کنیم، در بهترین حالت، غیرمؤثر خواهد بود و در بدترین حالت شاید باعث صدمه بیشتر شود. بنابراین درست مانند پزشکان، اگر می خواهیم پاسخ مؤثری به بدرفتاری فرزندمان بدهیم، باید اول علت را بشناسیم، نه اینکه فقط به نشانه واکنش نشان بدهیم.

در این مقاله سعی داریم اهداف کودکان از بدرفتاری هایشان را برای شما توضیح بدهیم تا بتوانید با شناسایی علت، راهکار مناسب را اتخاذ کنید.فرزندان از رفتار بد خود، همیشه هدفی را دنبال می کنند. شما به عنوان والد می توانید با شناخت هدف فرزندتان از بدرفتاری هایش، با آنها متناسب برخورد کنید و جلوی مشکلات رفتاری آنها را بگیرید. هدف های بچه ها از بدرفتاریشان عبارتند از: جلب توجه، اعمال قدرت، انتقام گرفتن و عاجز جلوه دادن.

کودکان این رفتار را از موقعیت خود در خانواده، حرف ها و اعمال والدین و سبک های فرزندپروری یاد می گیرند. اگر دقیق تر بخواهیم بیان کنیم؛ کودکانی که احساس تعلق ندارند، احساس ناامنی و انزوا می کنند، ممکن است؛ با جلب توجه منفی، ثابت کنند به جایی و کسی تعلق دارند.

کودکانی که احساس توانایی نمی کنند و نتوانند خود را شایسته حقوقشان بدانند، ممکن است با کنترل کردن دیگران با نشان دادن اینکه دیگران نمی توانند آنها را کنترل کنند، به دنبال اعمال قدرت باشند. همچنین کودکانی که احساس می کنند به حساب نمی آیند، ممکن است سعی کنند دیگران را به خاطر احساس بی اهمیت بودن خودمجازات کنند و از آنها انتقام بگیرند.

سرانجام کودکانی که بدون احساس دلگرمی، اغلب احساس عاجز بودن می کند، ممکن است قبول کنند ناتوان هستند، پس خود را عاجز جلوه می دهند. برای مثال کودکی ممکن است فراموش کند سر وقت بیاید، چون می خواهد به او یادآوری کنید، چرا که توجه شما را می خواهد.

کودک دیگر ممکن است فراموش کند، چون می خواهد به شما نشان دهد نمی توانید او را مجبور به انجام خواسته خود کنید. کودک دیگر ممکن است فراموش کند تا شما را نگران کند. این کودک احساس لطمه می کند و می خواهد با انتقام گرفتن از شما، مقابله به مثل کند؛ و سرانجام کودکی ممکن است فراموش کند، چون برای پذیرش هر نوع مسئولیت احساس ناتوانی می کند و می خواهد راحتش بگذارید و از وی انتظار نداشته باشید، این کودک با اجتناب یا نشان دادن بی کفایتی می خواهد از عزت نفسش حفاظت کند.والدین باید این نکته را مد نظر داشته باشند؛ بدرفتاری از منظر کودک، راه حلی است برای برطرف کردن مشکل او، بنابراین باید به کودک خود کمک کنیم راه حل دیگری را بیابد.

برای خیلی از والدین تفکیک و شناسایی این علل چهارگانه بسیار سخت به نظر می رسد. به سادگی می توانید از دو طریق بفهمید وقتی فرزندتان یک بدرفتاری انجام داد، هدفش کدام یک از این علل چهارگانه بوده است. این دو روش عبارتند از:

۱- نوع احساس و عکس العملی که در اثر بدرفتاری کودکان در شما ایجاد شده است مورد توجه قرار دهید.

وقتی کودک بدرفتاری را انجام داد و شما تادیبی را در نظر گرفتید اما جواب نداد، ابتدا به درون خود رجوع کنید و ببینید در قبال رفتار این کودک، چه احساسی پیدا کردید. اگر خشمگین هستید، هدف کودک جلب توجه است؛ اگر به عنوان والد احساس تهدید می کنید، شاید کودکتان قصد قدرتنمایی دارد؛ اگر به خاطر رفتار فرزندتان آزرده و ناراحت شدید، انتقام جویی می تواند هدف فرزندتان باشد؛ و نهایتا اینکه اگر به عنوان والد احساس بی کفایتی کردید، فرزندتان به دنبال ایجاد تصور بی کفایتی و عاجز جلوه دادن است.

۲- عکس العمل کودک را، وقتی به او متذکر می شویم که رفتار خود را ترک کند، زیر نظر داشته باشید.

در این مواقع، اگر کودک به رغم تذکر به رفتارش همچنان ادامه داد، هدف جلب توجه است اما اگر کودک از عدم اعتنا استفاده کرد یا رفتارش را شدت بخشید، به احتمال زیاد هدفش نشان دادن قدرت است؛ همچنین اگر کودک موجب جریحه دار کردن احساس شما شد و دلخور و آزرده تان کرد، می تواند نشان از انتقام گرفتن باشد؛ سرانجام اینکه اگر به کودک تذکر دادید، اما کودک عجز و نیاز نشان داد و کمک شما را خواست و مجبور به کمک کردن و تسلیم شدید، این کودک احساس بی کفایتی را هدف بدرفتاری خود قرار داده است.

در مقابله با این اهداف بدرفتاری، چه بکنیم؟

حال که متوجه اهداف کودکان شدید و توانستید آن را بیابید، می توانید به طریق زیر با فرزند برخورد کنید. در راهکارهای زیر این مقصود را دنبال خواهید کرد که به کودک یاد بدهید از شیوه های سالمتری برای برآوردن نیازهای خود استفاده کند.

راهکارهای مقابله با جلب توجه کودک:

این معمولی ترین هدف اشتباه کودک است و هنگامی مطرح می شود که کودک کشف کند جلب توجه احساس خوبی به او می دهد. البته همه ما به توجه نیاز داریم اما توجه همیشگی و انحصاری، که خواست این کودکان است، غیرقابل قبول و غیرممکن است. پس باید به آنان یاد دهیم این نیاز را به درستی برآورده کنند، برای این منظور:

* توجه داده شده به رفتار کودک را کاهش دهید: بدانید مجبور نیستید به همه رفتارهای جزیی کودک توجه کنید. به خاطر داشته باشید، کودکان به رفتارهایی می پردازند که با انجام آن توجه والدین را جلب می کنند. پس کمتر به اینگونه رفتارها توجه کنید و از هنر نادیده گرفتن سنجیده استفاده کنید.

* به رفتارهایی که می خواهید افزایش یابد، توجه کنید: وقتی رفتار مثبت کودک را مورد توجه قرار می دهید و رفتار منفی را نادیده می گیرید، کودک به زودی درمی یابد برای جلب توجه شما به چه رفتارهای سالمی گرایش یابد.

* کمتر حرف بزنید و بیشتر عمل کنید: وقتی زمان خیلی زیادی را صرف حرف زدن و توضیح دادن می کنیم، کودک ما را جدی نمی گیرد. پس وقتی خواسته ای را داشتید، فقط یک بار بگویید و سپس به چیزی که گفتید عمل کنید. مثلا کودک را یک بار برای صرف شام صدا کنید، بعد غذا را بکشید، چون اگر کودک نیاید، غذا سرد می شود و خود او مسئول است.

* کارهایی را به کودک بدهید تا با مفید بودن برای دیگران توجه مثبت به دست آورد: مثل چیدن سفره، با این کارها کودک رابه سمت رفتار مشارکتی جهت می دهید.

* القای حس تعلق به کودک: می توانید با بیان عباراتی از قبیل «عزیزم»، «فرزندم»، «دخترم یا پسرم»، همچنین با به کار بردن جملاتی نظیر «از داشتن تو راضی هستم»، «به تو افتخار می کنم»، احساس تعلق را به کودک انتقال دهید.

* محبت نامشروط به کودک داشته باشید: برای این منظور گاهی اوقات و بدون هیچ دلیلی، کودک خود را در آغوش بگیرید و او را نوازش کنید. در اینگونه موارد کودک خواهد فهمید برای کسب محبت شما، حتما نباید کار خوبی انجام بدهد، بلکه شما در هر شرایطی او را دوست دارید.

راهکارهای مقابله با قدرتنمایی کودک

شناخت و فهم دلیل نمایش قدرت کودک، که عموما برای نشان دادن توانایی است، کمک می کند خشممان را مهار کنیم و پاسخ بهتری بدهیم. می توانیم تقویت کردن این هدف اشتباه را متوقف و شروع به هدایت رفتار کودک به سمت رویکردهای سازنده تر برای احساس توانایی کنیم. بدین منظور:

* درباره اینکه آنها چه می توانند انجام دهند صحبت کنید نه اینکه چه نمی توانند: مثلا به جای اینکه بگویید «نمی توانی تلویزیون نگاه کنی مگر اینکه تکالیفت را بنویسی»، که جمله ای منفی و نشان از نتوانستن است و بنابراین کودک به مقابل برمی خیزد، می توانید بگویید «ابتدا تکالیفت را انجام بده و بعد تلویزیون نگاه کن».

* هنگام متذکر شدن بر بدرفتاری تمرکز کنید نه شخصیت کودک: این را بدانید گرچه ممکن است اعمال کودک غیرقابل تحمل باشد اما خود کودک مورد پذیرش است. مثلا به جای اینکه بگویید «چقدر بچه شلخته ای هستی»، بگویید: «وسایل اتاقت، به هم ریخته به نظر می رسند»، اینگونه بیان، اجازه و فرصت تغییر به کودک می دهد.

* به کودک مسئولیت واقعی بدهید: تشویق و واگذاری برخی کارها متناسب با توانایی کودک، کمک می کند احساس توانایی لازم را کسب کند.

* درباره قوانین و پیامدها با کودک صحبت کنید: بهتر است درباره بدرفتاری فرزندان از قبل با آنها صحبت و به صورت مشارکتی برای اعمال پیامدها تصمیم گیری کنید. در این صورت، حتی وقتی بدرفتاری صورت می گیرد، کودک با شما مقابله نمی کحند زیرا به توافق قبلی رسیده بودید.

* از کودک نظرخواهی کنید: در انجام و تصمیم گیری برخی امور خانه با کودک مشورت کنید و در برخی موارد نیز نظرات او را اعمال کنید.

* حق انتخاب بدهید: در برخی موارد که نگران از مقاومت کودک هستید، از بین گزینه های مختلف که به کودک معرفی می کنید به او حق انتخاب بدهید.

راهکارهای مقابله با انتقام کودک

کودکی که به انتقام متوسل می شود، آنقدر فشار می آورد تا اینکه والدین آشفته شوند و از کوره در بروند. برخی راهکارهای موثر برای این کودکان عبارتند از:

* فهرستی از نکات مثبت کودک تهیه کنید: این فهرست کمک می کند بدانید کودکتان، هنوز قابل تحمل است به خصوص زمانی که احساس باخت و رنجش می کنید. از این فهرست برای تمجید کودک نیز استفاده کنید.

* تلافی نکنید: عموما در اینگونه مواقع کودکان از بددهنی و ناسزا برای جریحه دار کردن احساسات شما استفاده می کنند، اگر مقابله به مثل کنید یعنی کودک را مورد فحش و ناسزا قرار دهید، دور باطلی تشکیل می شود که شاید نتوانید دیگر آن را قطع کنید.

* اعمال مثبت را تشویق کنید: هر وقت عمل مثبتی را در او دیدید به تشویق و تحسین بپردازید، نه اینکه با بیان جملاتی مثل «از تو این رفتار خوب بعید است»، «چه عجب!» و مانند آن، به سرزنش کودک بپردازید.

* آرامش خود را حفظ کنید: در لحظه عصبانیت موقعیت را موقتا ترک کنید و بعد از کسب آرامش برگردید.

راهکارهای مقابله با احساس بی کفایتی کودک:

وقتی در تربیت خود احساس بی کفایتی دارید یا فکر می کنید کودکتان فرد ناتوانی است و در واقع احساس دلسردی و ناامیدی کردید، به موارد زیر توجه کنید؛

* به کودک نشان دهید اشتباه طبیعی است: وقتی کودک در انجام یک رفتار دچار شکست شد، می توانید با پرسیدن عباراتی مانند «دفعه بعد می توانی چه بکنی تا این اتفاق نیفتد»، «این باعث شد دفعه بعد جبران کنی» یا بیان داستان های افرادی که شکست خوردند و بعد موفق شدند، کودک را دلگرم نگه دارید.

* کارهایی از کودک بخواهید که بتواند موفق شود:
وقتی دستوری به کودک می دهید یا از او تقاضا دارید، این را مد نظر داشته باشید آیا می تواند با توجه به شرایط و توانایی هایش آن را انجام دهد. در واقع کمتر کارهایی را به فرزند واگذار کنید که شکست بخورد.

* تسلیم نشوید: وقتی فرایند جبران را آغاز کردید، در کنار کودک باشید، شاید این امر زمان ببرد، قرار نیست ناامید شوید و دوباره کار کودک را خودتان انجام دهید.

اعمال قدرت

* درباره اینکه آنها چه می توانند بکنند صحبت کنید نه اینکه چه نمی توانند
* هنگام متذکر شدن بر بدرفتاری تمرکز کنید نه شخصیت کودک
* با کودک نجنگید
* به کودک مسئولیت واقعی بدهید
* درباره قوانین و پیامدها با کودک صحبت کنید
* از کودک نظرخواهی کنید
* حق انتخاب بدهید

جلب توجه

* توجه داده شده به رفتار کودک را کاهش دهید
* به رفتارهایی که می خواهید افزایش یابد، توجه کنید
* کمتر حرف بزنید و عمل کنید
* کارهایی را به کودک بدهید تا با مفید بودن برای دیگران توجه مثبت به دست آورند
* اوقات ویژه با کودک داشته باشید
* القای حس تعلق به کودک
* محبت نامشروط به کودک داشته باشید

انتقام

* فهرستی از نکات مثبت کودک تهیه کنید
* تلافی نکنید
* اعمال مثبت را تشویق کنید
* آرامش خود را حفظ کنید

عاجز جلوه دادن

* برای تربیت درست وقت بگذارید
* به کودک نشان دهید که اشتباه طبیعی است
* کارهایی از کودک بخواهید که بتواند موفق شود
* هر تلاش و بهبود کوچکی را تشویق کنید
* خودگویی مثبت را یاد بدهید
* تسلیم نشوید

منبع: سلامت نیوز

The post هدف کودکان از بدرفتاری هایشان چیست؟ appeared first on .

 

==>> مشاهده هدف کودکان از بدرفتاری هایشان چیست؟ . . .

 

برچسب ها :